Maar dat Breytenbach wel ’n groot digter is, van wie ’n haas onweerstaanbare charisma en ’n kragtige eietydse invloed uitgaan, val nie te betwyfel nie. Ons is gelukkig dat so iemand, al is dit teen wil en dank, in Afrikaans bly skryf. Al dig hy so somber soos hier, skitter sy son op ons literêre veld.”

Read more...

Ten spyte van die grondige self-bevraagtekening is Die windvanger nogmaals ’n bewys van Breytenbach se uitsonderlike digterlike vermoë. Dit is ten slotte ’n lieflike, elegiese besinning oor die betekenis en waarde van ’n digterslewe.